En dan opeens vind ik weer iets waarvan ik denk: "Ja, dxc3xa1t moeten jullie even horen!"

En opeens is alles af en hangt het daar in de kamer. Prachtige, wijde, ruisende mantels en lange gewaden afgezet met goudband, gevoerd met zachte, glanzende stoffen.

Nee, ik heb nooit leren naaien. Niet echt, althans. Ik maakte kleertjes voor mijn Barbie, dat wel. Ik leerde allerlei steekjes van mijn oma en dat was het. Van patronen en meten heb ik nooit kaas gegeten. Ik doe maar wat. En moet je nou es kijken, ha!

De zoon gaat spelen met twee van zijn vrienden. Volgende week reizen ze af naar Nieuw Karnavon, een geheimzinnige oase die is ontstaan aan de rand van de woestijn van Redoban. Het had nog wat voeten in de aarde. Ze zouden drie vrienden zijn uit Noria van het hof van de Baron van Ballantine; Usquebae de tovenaar, Malt Blackbottle de krijger en Bick MacHeadache de spoorzoeker.

Maar de zoon die Bick speelde, wilde gaande het proces, toch liever een Redobanees zijn want dan kon hij eruit zien als een Arabische woestijnrover. Dus het achtergrondverhaal moest aangepast; Bick MacHeadache stierf en ze kwamen Shahik Yah Bouti tegen die verder met hun meereisde. Hij kreeg wel voor het gemak het zwaard en het schild van Bick Mac maar er moest wel een prachtig Arabisch gewaad komen. Okxc3xa9, ook goed, ik vond al dat genaai geweldig dus aan de slag maar weer.

Toen kregen we bericht van de regie dat er geen plaats meer was voor nog een tovenaar en de tovenaar moest een andere startklasse kiezen. Usquebae stierf ook en ze bleken nog een Priester in hun gezelschap te hebben. Gelukkig kon het blauwe gewaad, dat hij als tover droeg wel door die Priester gedragen worden maar er moesten gele elementen aan toegevoegd worden. De Kung Fu band van de zoon voldeed als sjerp.

En ik? Ik ga ook mee. Als figurant. Ik ben de Witte Ridder, de commandant van de wacht in Nieuw Karnavon. Ik mag zorgen dat de orde en de rust in Nieuw Karnavon bewaard blijft met mijn tweehandig langzwaard dat zo lang is dat ik er nauwelijks mee om kan gaan en mijn schild dat zo groot en zwaar is dat ik het nauwelijks kan dragen, hahaha. Ik heb zo het gevoel dat ik verslagen ga worden door de oprukkende jeugd. En nou is het Koninginnendag en de sportschool is dicht.

Maar ik ben een veteraan, dus zal ik het met mijn wijsheid moeten doen.

Iemand nog een idee hoe je jongelingen in een feodale wereld een beetje redelijk en rechtvaardig afstraft als ze zich niet aan de regels houden?

Ach, ach, wat een geren en gedoe. Ik heb een nieuwe computer. Nouxe2x80xa6 dxc3xa1n weet je het wel. Poeh, poeh, nou, nou, hxc3xa8, hxc3xa8xe2x80xa6

Ik liet een installateur komen om het wireless gebeuren te laten installeren, dan zou ik er geen omkijken naar hebben. En hij kwam en hij ging aan het prutsen en het ging nergens heen want de router bleek niet goed en hij deed het niet. Ik moest wel even tekenen, dan zou er zo snel mogelijk contact op worden genomen om de boel opnieuw te installeren. Dat was vier dagen geleden. Ik moet natuurlijk wxc3xa9l betalen vanaf vier dagen geleden want ik hxc3xa9b die aansluitingxe2x80xa6 ach, ach.

En er moet natuurlijk nog van alles geregistreerd worden via het internet wil ik het kunnen gebruiken. De besturingsprogrammaxe2x80x99s had ik er al op laten zetten zodat ik daar xc3xb3xc3xb3k geen omkijken naar zou hebben. Maar vandaag zag ik dat er een 32bits besturingsprogramma op stond en ik had toch echt een 64bits gekochtxe2x80xa6 En ik was vergeten om er een videokaart in te laten zetten dus dat nieuwe spelletje wat ik na een uur installeren wilde bekijken kwam niet echt tot zijn rechtxe2x80xa6

Wat het wel doet is het geluid. Ik kreeg boxen van de zoon. Nouxe2x80xa6 dxc3xa1n weet je het wel. Want dxc3xa1xc3xa1r had ik wel een extra heavy kaart voor laten inzetten. Dus daar ben ik wel gelukkig mee.

Mijn haar staat alle kanten op en mijn ingewanden hebben allen een massage gekregen. De zoon weet gewoon wat ik nodig heb.

Ben ik eruit? Nee, ik ben er niet uit. Maar ik heb mijn karakter wel een beslissing moeten laten nemen want ik wilde niet nog een half jaar met dit vreselijke dilemma van haar opgescheept zitten. Eigenlijk had ik de knoop al doorgehakt voordat ik naar Zonnestein op weg ging. Ik kon eindeloos doorgaan met de voors en tegens tegen elkaar wegstrepen, zowel binnen- (vanuit het karakter) als buitenspels (vanuit mezelf), maar ik kwam er niet uit. Uiteindelijk besloot ik dat het logisch zou zijn dat ze na een half jaar samenzijn met de Rode Ridder op een goed georganiseerd hof met een prachtige bibliotheek, goed eten, een donzen bed, een lekker vuur in de haard en de niet aflatende aandacht van haar ridder, ze die arme bezweerder wel weer uit haar hoofd gezet zou hebben. Ik zou haar laten trouwen met de Rode Ridder waarvan ik wel weet dat hij een afkeer van magie heeft en die met grote passie op tovenaars jaagt om ze om te leggen maar die zij alleen maar ziet als een rijk en machtig man.

Maar ja, dan ga je spelen en dan wordt je haar weer. En dan zit je opeens op een vrijdagavond in een donker bos tegenover de trappen van een jachtslot waarop kleine vuurpotten branden. En dan zie je tussen het komen en gaan van al die middeleeuwse en Tolkiniaanse verschijningen opeens die lange, bekende gestalte in het licht van de vuren, met beheerste tred de trap afkomen. Tjaxe2x80xa6

Gespeelde verliefdheid in het rollenspel, hoe zit dat in elkaar? Dat zit net zo in elkaar als gespeelde angst. Als je in het pikkedonker in een bos loopt waar elk moment een monster op je af kan duiken dan voel je de angst door je lijf razen. Natuurlijk weet je wel dat het mensen in pakjes zijn, en natuurlijk weet je dat jij zelf niet zal sterven, maar je karakter wel en het is de angst van jouw karakter dat door jouw lijf raast. Je hele chemische huishouding is in staat van angst en je handen zweten ook al is het koud, je hart klimt naar een beat van 160 ook al heb je niet gerent, je adem stokt in je keel ook al zit er niets in de weg. Toch speel je want als je wil kan je het zo ongedaan maken. Maar dat doe je natuurlijk niet want het is tegelijkertijd een verrukkelijke rush.

Als je karakter verliefd is dan gebeurd precies hetzelfde. Je hele chemische huishouding is in staat van verliefdheid ook al weet je dat er iemand in dat pakje zit waar dat niet op van toepassing is. Je voelt de aantrekkingskracht van die ander op het karakter wat je speelt. En zo kan het komen dat je hoofd helemaal op hol slaat wanneer er een lange rijzige tovenaar de trap afdaalt en je weet; je karakter is head over heals.

Na het avondeten verliet de Rode Ridder mij. Hij zei dat hij achter een tovenaar aan ging om hem om te leggen en drukte mij een edelsteen in mijn handen met de woorden:

xe2x80x9cAls ik niet terug kom dan kan je me thuis vinden.xe2x80x9d Met andere woorden; als je met je bezweerder wil trouwen dan kan je hier bij hem blijven en als je met mij wil trouwen dan moet je zelfstandig naar mij terug komen.

Ik had wel besloten dat ik naar hem terug zou gaan zodra ze daar de kans voor zou krijgen, dus op zondagmiddag na het middagmaal. Maar ondertussen moest ik haar aan haar bezweerder laten vertellen dat ze niet van plan was om met hem te gaan trouwen. En dat deed pijn. Ik vond zelf ook dat ze hem beledigde door hem eerst een goed huwelijksvoorstel te doen om hem vervolgens te verlaten voor een Rode Ridder. Het gaf pijnlijke gesprekken temeer daar hij haar ergens wel begreep. Maar ik moest wel ondergaan dat hij er last van had wat hij op tergend subtiele manier liet blijken.

Ondertussen heb ik ook grote lol gehad, toen ik met gokken een gigantisch bedrag won, toen ik nietsvermoedend het alchimistisch laboratorium in liep en vroeg waarom iedereen zijn adem in zat te houden en daardoor een afschuwelijke vergiftiging opliep, toen ik vanaf het terras door middel van een bevriezingsspreuk een reusachtig lavamonster vernietigde waar een leger van veertig man tevergeefs op in liep te hakken, toen ik een vuurzee over me heen kreeg en op sterven na dood in de hal van het kasteel lag en te horen kreeg dat ik lag te roken op een plek waar dat niet mocht (er mocht daar nergens binnen gerookt worden om buitenspelse redenen en ik had een sjekkie in mijn hand dat ik buiten wilde gaan roken); "Het enige wat niet brandt aan mij is die peuk!xe2x80x9d

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar toch zit dat liedje van Moby al de hele dag in mijn hoofd.

Morgen ga ik op pad onder begeleiding van deze meneer. Wat denken jullie; zal ik dit weekend veilig zijn?

Het is maandag. Ik zit aan de koffie. De zoon zit naast me te eten. Mijn telefoon ligt op tafel. Dan gaat hij af met het onmiskenbare deuntje dat er op wijst dat de zoon mij belt.

xe2x80x9cJe zit me te bellen,xe2x80x9d zeg ik tegen de zoon. Hij frummelt wat in zijn zak.

xe2x80x9cDat ben ik niet,xe2x80x9d mompelt hij terwijl hij zijn handen over zijn zakken laat gaan.

xe2x80x9cJa, dat ben jij wel. Kijk maar in het display, daar staat dat Zoon mij belt en dat ben jij.xe2x80x9d

Ongeduldig loopt hij de kamer uit om vervolgens terug te komen met de mededeling dat hij xe2x80x98m nu niet kan vinden. Dus ik neem maar op met een niet te identificeren xe2x80x98haloxe2x80x99.

Het is een meneer. Hij heeft de telefoon op straat gevonden en in het telefoonboek naar xe2x80x98mamaxe2x80x99 gezocht en die gebeld. Hij geeft zijn adres en de zoon kan op zijn fiets springen om zijn langgewenste, spiksplinternieuwe mobieltje op te halen waar hij nog een abonnement van twee jaar op heeft. Ik zeg natuurlijk dat hij een sukkel is dat hij zxc3xb3 iets kostbaars op zoxe2x80x99n manier in zijn zak heeft gestoken dat het er zomaar uitgedonderd is en dat hij de goden mag danken dat er nog zulke mensen bestaan.

Het is donderdag. Ik zit op dezelfde plek. De huistelefoon gaat. Het is mijn moeder:

xe2x80x9cIk word zojuist gebeld door een meneer die zegt jouw telefoon op straat gevonden te hebben. Hij heeft in het telefoonboek naar xe2x80x98mamaxe2x80x99 gezocht en hij komt hem nu hierheen brengen.xe2x80x9d

Ik ben stomverbaasd. Maar inderdaad; ik had hem in mijn kontzak gedaan toen ik van de sportschool kwam met het idee dat ik hem nog wel in mijn laars zou doen als ik die weer aan zou trekken. Ik spring op de fiets en sprint naar mijn moeder waar ik tegelijk aankom met de meneer die mij mijn telefoon overhandigd.

Het is vrijdag. De man en ik gaan nog even de stad in om een cadeautje te kopen voor een vriend. Ik stop twee briefjes van 50 in mijn kontzak. In de stad parkeren we de fietsen en ik zie een briefje van 50 op de grond liggen. Ik grijp naar mijn kontzak. Leeg. Ik roep de man die een eindje verderop zijn fiets parkeert:

xe2x80x9cEr gaat hier iets fout.xe2x80x9d Hij komt naar me toe en ik houd het briefje van 50 op:

xe2x80x9cIk ben er een verloren, net als mijn telefoonxe2x80xa6 ik ben nog stommer dan Zoonxe2x80xa6 geloof ikxe2x80xa6xe2x80x9d

Dan komt er een meisje van een jaar of twintig naar me toe met een briefje van 50:

xe2x80x9cWas deze van u?xe2x80x9d

Vertel dit verhaal aan iedereen die het maar horen wil. Het is echt gebeurd. DRIE maal!!! In xc3xa9xc3xa9n week!!!

Het is weer zo ver. Ik ben aan het indalen. Nog twee weken, minder nog, en dan ben ik een weekend lang iemand anders. Trouwe lezers zullen zich nog wel mijn vreselijk trouwdilemma herinneren; de rustige, intelligente bezweerder, zo arm als een kerkrat, met een landgoed van niks en grote problemen of de machtige, rijke Rode Ridder van hoge adel met vxc3xa9xc3xa9xc3xa9l beter landgoed.

Natuurlijk was iedereen aan het eind van het logje het erover eens dat ik de eerste moest trouwen; ikzelf ook.

Maar er is inmiddels een half jaar voorbij waarin mijn karakter in het gezelschap van de Rode Ridder was om onderwezen te worden in de polemologie. Nee, daar was ik zelf niet bij. Ik was gewoon hier in mijn eigen huis en leven. Maar over een kleine twee weken dan kruip ik weer in haar huid en leven.

Zij heeft de hele winter polemologie gestudeerd in een oude bibliotheek op een groot jachtslot. Ze is nauwelijks buiten geweest. Ze is alleen maar bezig geweest met theoriexc3xabn over krijgskunde en oorlogvoering. De enige die ze zag was de Rode Ridder die avonden lang met haar sprak over oorlog en krijgskunde.

En nu ik haar aan het worden ben zit ik zelf ook alleen nog maar in de boeken over krijgskunde. Nou heb ik daar helemaal geen bezwaar tegen; Zun Tzu ligt altijd in die stapel xc2xb4lievelingenxc2xb4 naast mijn bed. En wat een verrukking dat ik het nu weer vanuit een heel ander perspectief kan lezen. Wat kunnen dat soort eeuwenoude boeken toch altijd weer van inhoud veranderen, wonderbaarlijk

En omdat ik toch helemaal getikt ben heb ik ook maar gelijk twee werkstukjes geschreven. Een scriptie en een paper. De scriptie gaat over oorlogvoering in het algemeen, opgeleukt met allerlei verhandelingen van Zun Tzu die ik net zolang door elkaar gehusseld heb tot ze van toepassing zijn op de spelwereld. De paper is een cadeautje van mijn karakter voor de Rode Ridder. Ze vond dat er zo weinig te vinden was in zijn bibliotheek over magie. Daarom heeft ze een paper geschreven over het gebruik van magische vuurballen in oorlog. Speciaal voor hem, lief hxc3xa8?

Moet ik er wel even bij vertellen dat de Rode Ridder iets tegen magie heeft, en niet zoxc2xb4n beetje ook. Maar dxc3xa1t weet mijn karakter niet! Ik wel.

Snappen jullie het nog?

Er valt niks aan te snappen. Ik ga spelen. Dit weekend ga ik voor het eerst haar jurk aan trekken en haar laarzen. Dat schoeisel is belangrijk. Door die te dragen ga ik weer letterlijk in haar schoenen staan. Ik krijg haar lengte, haar loopje en haar houding. Ik ken haar nog niet zo goed. Het is pas de derde keer. Mijn vorige karakter heb ik zes jaar gespeeld, die kende ik van haver tot gort door alleen maar aan haar mantel te ruiken. Maar Innagada DaVida moet ik nog leren kennen. Ik ben dan ook zxc3xb3xc3xb3xc3xb3 benieuwd naar met wie ze zal trouwen, want ik ga daar niet over, dat weet ik  pas als ik haar straks zal zijn in die wereld.

De zoon is een geboren guitarman die al speelt sinds het begin der tijden. Inmiddels is hij sneller dan zijn, niet onverdienstelijk spelende, vader. Jimmy Hendrix, Steve Vay, Frank Zappa, David Gilmour, hij bekijkt ze net zolang tot hij het precies na kan spelen. Vraag me niet hoe hij het voor elkaar krijgt. Hij heeft nooit les gehad.

Hij zit ook niet in een bandje: xe2x80x9cMama, ik wil gewoon gitaar spelen, ik hoef dat gezeik niet van een bandje.xe2x80x9d Wijze woorden. Met ouders die jaren in de popmuziek hebben xe2x80x98gezetenxe2x80x99 heeft hij alles wel gezien en het laatste wat hij wil is xe2x80x98beroemd wordenxe2x80x99. Hij wil inderdaad gewoon spelen en gelijk heeft ie.

Maar we spoorden hem nog wel eens aan om dan op zijn minst naar bandjes te gaan kijken; om naar de gitarist te kijken, zoals wij dat vroeger ook elke week deden. Maar ja, die prijzen zijn inmiddels niet meer als vroeger en zoon zou wel gek zijn. Hij heeft een heel ander medium. Het internet! De sites waar je filmpjes kan plaatsen is nu het nieuwe podium voor het alternatieve circuit. Daar vind hij nieuwe interessante dingen en hij googled er lustig op los naar acoorden en lyrics en andere handige info.

Stond het afgelopen jaar in het teken van xe2x80x98sneller dan het lichtxe2x80x99, nu heeft hij het gitaardrummen ontdekt. Ik hoorde hem bezig en dacht: Wat is dit nu weer?

xe2x80x9cMoet je kijken mama! Dit ga ik nu leren.xe2x80x9d

Vanmiddag struikelde ik over een kikker op het tuinpad. Het regende, maar verder hoorde hij daar niet. Hij hoorde te hibernaten ergens onder in de vijver onder het ijs. Maar er ligt geen ijs.

En er zijn ook vogels die wulpse liedjes zingen. Ze hebben er helemaal zin in. De eenden ook. Maar die zingen geen wulpse liedjes. Die snateren hun gemoed over het water midden in de nacht. Of is het ochtend? Ik weet het allemaal niet meer zo goed. Maar hun gesnater heeft dezelfde betekenis als dat gefiedelidie van die vogels: Ik wil neuken!!!!

Net als mijn Jasmijn. Die staat in volle bloei. De geile stampers puilen uit de maagdelijk witte bloemetjes. Maar op het kaartje stond dat ze bloeide van juli tot en met september.

Of net als die reusachtige hommel die bij de dochter naar binnen was gevlogen. Die had er ook al zin in, dat kon je zo zien, zo groot was ze. Ze had maar xc3xa9xc3xa9n gedachte, dat was wel duidelijk.

Ik wil ook best wel neuken maar ik mag dat. Ik ben een mens en neuk gewoon voor de lol, de gezelligheid en de geiligheid, het hele jaar door, het liefst met opstandige mannen. Planten en dieren die mogen dat niet. Die moeten op hun beurt wachten. Daar staan bepaalde jaargetijden voor. Daarbuiten wordt er niet voortgeplant of gepaard.

Maar zie; ze zijn in opstand gekomen! De natuur is in opstand. Het is ene grote opstand van stampers en andere voortplantingsorganen.

Maar wat nou als het opeens winter wordtxe2x80xa6 straks in het voorjaar, of zo? Je weet het niet met die natuur van tegenwoordig. Niet te vertrouwen. Ik bedoel: wij kunnen wel zeggen dat het winter is maar daar trekt die natuur zich echt helemaal niks meer van aan; die is in opstand.